Historia

Historia KGHM ZANAM to historia dwutorowego rozwoju dwóch podmiotów utworzonych przy nowopowstałych zakładach górnictwa miedziowego – legnickiego Legmetu i polkowickiego Zanamu.

Geneza Legmetu

Przełomowa data dla powstania Legmetu to 1 października 1966 roku. Tego dnia podpisana została decyzja ministra przemysłu ciężkiego o powołaniu Legnickich Zakładów Mechanicznych Metali Nieżelaznych w budowie – tak nazywało się początkowo przedsiębiorstwo.

Myśl o konieczności przygotowania zaplecza mechaniczno-remontowego dla największej ówcześnie inwestycji górniczej w kraju – budowy Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego, towarzyszyła budowniczym Zagłębia Miedziowego od samego początku. W 1960 roku powstało Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń Rud Miedzi, które od razu rozpoczęło przygotowania do głębienia pierwszego szybu w Zagłębiu Miedziowym, dającego początek kopalni Lubin. W maju 1961 roku powołano Kombinat Górniczo-Hutniczy Miedzi w budowie.
Budowa biurowca
Już w 1962 roku Rada Ministrów podjęła uchwałę o włączeniu do realizacji zadania inwestycyjnego nr 127 dotyczącego budowy Zakładów Mechanicznych Przemysłu Miedziowego. 31 marca 1962 roku główny architekt województwa wrocławskiego, w obrębie którego powstające Zagłębie Miedziowe się znajdowało, ustalił lokalizację planowanej inwestycji przy ulicy Złotoryjskiej w Legnicy. Budowa ruszyła w maju 1964 roku. Po 29 miesiącach prac inwestycyjno-budowlanych Legnickie Zakłady Mechaniczne Metali Nieżelaznych były gotowe do działania.

Legmet powstał jako samodzielny zakład stanowiący zaplecze techniczno-remontowe Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. Podjął produkcję przenośników taśmowych, klatek szybowych, skipów i innych urządzeń transportu kopalnianego. Legnicki zakład prowadził prace projektowe, wykonywał prototypy maszyn i urządzeń związanych z wydobyciem rud miedzi.

W początkowych latach działalności Legmetu profil produkcji zakładu nie był ostatecznie ustalony. Wiele zadań wykonywano w trybie awaryjnym. W 1968 roku zakład wyprodukował: wozy kopalniane dla KGHM, prowadniki szybowe i akcesoria dla Przedsiębiorstwa Budowy Kopalń Rud Miedzi w Lubinie oraz konstrukcję stalową dla stacji przerobu mas w powstającej odlewni. W 1969 roku kontynuował produkcję wozów kopalnianych, maszyn i urządzeń górniczych oraz konstrukcji stalowych. Do asortymentu dołączyły: maszyny flotacyjne dla kopalń, przenośniki poziome, pochyłe i pionowe, wagony wąskotorowe stosowane do transportu w hutach.

W 1968 roku rozpoczęła się budowa odlewni. Ta duża inwestycja miała zagwarantować Legmetowi stały dostęp do części zamiennych i elementów odlewanych niezbędnych w remontach maszyn. Była to jedyna odlewnia staliwa na Dolnym Śląsku. We wrześniu 1969 roku nastąpiło oficjalne uruchomienie wydziału odlewni staliwa i żeliwa wyposażonej w stolarnię i modelarnię. Pod koniec grudnia 1969 roku nastąpiło zakończenie montażu maszyn i urządzeń do produkcji odlewów staliwnych.

Pozycja Legmetu znacząco wzmocniła się w lipcu 1970 roku, gdy zakład został włączony w strukturę KGHM.

Kluczowa dla szybszego rozwoju okazała się nawiązana w 1972 roku współpraca z francuską firmą Joy, której efektem był projekt i prototyp wozu odstawczego dedykowanego kopalniom miedzi. Współpraca objęła również innych potentatów w branży górniczej, m.in. francuską Secomę, szwedzką Kirunę i międzynarodową korporację Atlas Copco.

W 1974 roku uruchomiona została produkcja niskich wozów kotwiących dostosowanych do potrzeb cienkich podkładów rudy miedzi. Maszyny wyposażono w hydrauliczną wiertarkę obrotowo-udarową do wiercenia pod zawał. W 1975 roku powstał prototyp i wdrożono produkcję urządzenia do rozbijania brył rudy z młotem Roxon.

Geneza Zanamu

Na początku lat 70. nadzór techniczny nad eksploatacją samojezdnych maszyn górniczych w kopalniach Lubin i Polkowice przekazano do Zakładu Doświadczalnego. Pełnił on w KGHM rolę trudną do przecenienia. Powstał w 1967 roku w celu opracowania efektywnych systemów eksploatacji obudowy wyrobisk górniczych oraz technologii wzbogacania rud. Prowadził w kopalni Lubin doświadczalną eksploatację złoża z zastosowaniem samojezdnych maszyn górniczych w systemie filarowo-komorowym i z obudową kotwową.

W sierpniu 1971 roku powstał wydział maszyn ciężkich Zakładu Doświadczalnego, który trzy lata później całkowicie się usamodzielnił jako Centralne Warsztaty Remontowe w Polkowicach. w 1972 roku Zakład Doświadczalny rozpoczął budowę hal remontowych w Polkowicach. Lokalizacja nie była oczywiście przypadkiem. Logistyka transportu olbrzymich maszyn górniczych stanowiła nie lada wyzwanie. Tymczasem w Polkowicach działała już jedna kopalnia i trwały intensywne prace przy uruchomieniu kopalni Rudna, planowanej jako największa kopalnia w Europie.

Dwa pierwsze budynki w Polkowicach zostały uruchomione w 1973 roku, więc część maszynowa Zakładu Doświadczalnego przeprowadziła się do nowej lokalizacji. Od stycznia 1974 roku oddział ZD usamodzielnił się na podstawie decyzji nr 13/73 ministra przemysłu ciężkiego. W strukturze KGHM powstały Centralne Warsztaty Remontowe, których zakres działalności został określony jako prowadzenie gospodarki remontowej (remonty kapitalne i średnie samojezdnych maszyn górniczych), remonty zespołów i podzespołów maszyn oraz urządzeń do przeróbki rud.

1 stycznia 1976 roku Centralne Warsztaty Remontowe zostały przemianowane na Zakłady Naprawcze Maszyn. Zakład prowadził remonty na rzecz kopalń i hut KGHM oraz produkował części zamienne niezbędne do utrzymania sprawności maszyn, urządzeń i zespołów energetycznych. Prowadzone były remonty wszystkich podzespołów maszyn górniczych: silników, pomp hydraulicznych, zmienników momentów, skrzyni biegów, wałów napędowych.

Przełom lat 80. i 90. dla Zanamu i Legmetu był bardzo pracowity. Oba oddziały remontowo-usługowe KGHM dysponowały już doświadczoną załogą, której ambicje, kreatywne pomysły i umiejętności daleko wykraczały za stricte remontową działalność. Legmet skutecznie rozwijał, uruchomioną w 1986 roku, produkcję hamulców do ciężkich maszyn. W tym czasie w Zanamie kiełkował pomysł produkcji własnych maszyn górniczych

W 1992 roku powstał zespół konstruktorów, który rozpoczął projektowanie pierwszej wiertnicy Zanamu. Jej prototyp jeszcze w grudniu tego samego roku trafił do kopalni Rudna. Rok później powstała kotwiarka. Przy jej konstrukcji i budowie specjaliści z Zanamu współpracowali z firmą Tamrock, z którą kooperacja trwała aż do 2000 roku i zaowocowała produkcją ponad 100 samojezdnych maszyn górniczych.

Pogorszenie koniunktury oraz trudy funkcjonowania w gospodarce wolnorynkowej w  latach 90. zaskutkowały decyzją o połączeniu Zanamu i Legmetu. W roku 2002 rozpoczęły się przygotowania do fuzji. 28 kwietnia 2003 roku nadzwyczajne zgromadzenie wspólników podjęło decyzję o połączeniu DFM Zanam i ZM Legmet. Nastąpiło ono poprzez przeniesienie całego majątku Legmetu na spółkę przejmującą DFM Zanam. 6 czerwca sąd zarejestrował ten fakt. Rozpoczęła działalność spółka Dolnośląska Fabryka Maszyn ZANAM-LEGMET.

W maju 2007 roku w DFM ZANAM-LEGMET powstał dział zarządzania produktem i wydział planowania produkcji, co zagwarantowało scentralizowanie obszaru planowania i obsługi zadań produkcyjnych. Proces konsolidacji zbliżał się do finału.

W marcu 2013 roku spółka DFM ZANAM-LEGMET zmieniła nazwę na KGHM ZANAM, w celu podkreślenia związku z miedziowym potentatem. Z dniem 17 kwietnia 2015 roku spółka KGHM ZANAM spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została przekształcona w spółkę akcyjną.

15 marca 2016 roku powołana została do życia spółka zależna ZANAM VOSTOK, której głównym celem jest sprzedaż samobieżnych, podziemnych maszyn górniczych produkowanych przez KGHM ZANAM S.A na rynku rosyjskim.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. W celu zapewnienie większej wygody podczas użytkowania strony, zastrzegamy sobie możliwość zbierania dodatkowych danych, głównie w celu dostosowania wybranych elementów strony do preferencji użytkownika.

Więcej informacji